Reizen

Wees wijs, ga niet op wereldreis

Wie denkt dat een zogenaamde wereldreis een aanvulling is op het curriculum vitae, heeft het mis. Het is een reden om iemand niet uit te nodigen voor een sollicitatiegesprek.

Blijf toch thuis!

Door René van Rijckevorsel

Begin 20, net klaar met studie of opleiding? Begin 30, eerste dip in de carrière? Op wereldreis! Appartement in onderhuur, de kat naar schoonmama, en gedurende zes, acht, tien, twaalf of veertien maanden maken Lotje en Cees, Sophie en Stefan, Anouk en Peter, Ties en Tessa, Carel en Sabine en honderden andere stellen 'de reis van hun leven'.

Je krijgt tegenwoordig bijna geen cv meer binnen, of de sollicitant heeft zo'n wereldreis gemaakt. Met alle ervaringen geboekstaafd op een website (wereldreis.tv. of johnenmarijeopreis.nl). Want kiekjes van zonsondergangen en vreemdgemutste bergvolkeren mogen het 'thuisfront' natuurlijk niet worden onthouden.

Burgerlijk
Wat valt op aan de doorsnee wereldreizigers? Eén: hun bestemmingen zijn zo weinig origineel. Twee: ze zijn zo burgerlijk. Drie: ze maken zo verdomd weinig mee.

Eerst het gebrek aan originaliteit. Een wereldreis voert in zeker driekwart van de gevallen naar Azië, dan naar Australië en vervolgens naar Zuid-Amerika. De reis ziet er dan zo uit: Tibet, Nepal, Birma, Laos, Vietnam, Cambodja, Thailand, Indonesië, Australië, Paaseiland, Argentinië, Brazilië, Bolivia, Peru, Mexico, Guatemala.

Allemaal met dezelfde gids in de hand (de onvermijdelijke Lonely Planet of The Rough Guide) lopen de berugzakte globetrotters in elkaars voetspoor. Wat zij zien als een unieke ervaring, is een optocht van achter elkaar geplakte clichés.

Iedere zich dom houdende Aziatische hoteleigenaar lacht zich een kriek als hij wéér een rugzakstel te veel heeft laten betalen voor een muskieten-geïnfecteerde klamme kamer, terwijl dat stel zich intussen verkneukelt in de veronderstelling dat ze liefst een halve dollar van de prijs hebben gepraat.

Budget
Want de grootste uitdaging voor een Nederlandse wereldreiziger is %u2013 naast het onvermijdelijke 'ontdekken van vreemde culturen' overleven op een tevoren vastgesteld budget, dat kan variëren van 10 tot 40 dollar per dag (voor noodgevallen hebben we natuurlijk wel een creditcard in de achterzak).

Dan de burgerlijkheid. De gemiddelde wereldreiziger gaat niet in z'n eentje. Nee, het is spruitjesgeur troef. Het zijn vooral samenwonende stelletjes die de wijde wereld ingaan. Eerst wordt op de Ikea-bank de reis uitentreuren gepland.Met paklijsten, kaarten en de onvermijdelijke gidsen wordt de reis volledig uitgestippeld. Uiteraard wordt van die voorbereidingen verslag gedaan op internet, met als hoogtepunt van voorpret de prikken tegen enge ziekten. 'Nog twee maanden. Het aftellen is begonnen.'En: 'Benieuwd hoe onze relatie zich houdt als we 24 uur per dag samen zijn.'

Ook tijdens de wereldreis is het niet gedaan met de burgerlijkheid. De relaties lopen maar zelden op de klippen. Sterker, met een beetje geluk vraagt hij haar op de Annapurna of in Angkor Vat ten huwelijk. Na de reis van je leven, de dag van je leven. Of er is bij thuiskomst een nieuw wereldburgertje op komst!

Tsunami
Tijdens een wereldreis beleef je toch een boel? Ja, als je toevallig op tweede kerstdag 2004 op de verkeerde plek was en de tsunami overleefde. Maar verder? Een gestolen digitale camera misschien ('En ze waren nog zo vriendelijk in Laos'), of een verloren portemonnee, waardoor het reisbudget met 30 dollarcent per dag omlaag gaat.

Andere avontuurlijke ontberingen? Muggen en buikkrampen, ja. Maar verder? Een citaat van een willekeurige wereldreiswebsite spreekt boekdelen: 'Elk land laat tijdens zo'n reis zijn eigen indrukken achter. Wat je op zo'n wereldreis wel leert, is geduldig te wachten. Tien uur wachten op een trein is niets bijzonders, daar moet je je niet druk om maken. Vreemd eigenlijk, want in Nederland word je al gek als je trein een halfuur vertraging heeft.

Golfhandicap
Wie nog mocht denken dat een wereldreis een mooie aanvulling is op het curriculum vitae, heeft het mis. Het is inmiddels een reden om iemand niet uit te nodigen voor een gesprek.

Ga liever een jaartje extra studeren in het buitenland, leer een instrument bespelen, haal je golfhandicap, ga vrijwilligerswerk doen in een Nederlands verpleegtehuis, knap een roestende Facel Vega op. Of zoek een baan bij een bedrijf dat je misschien eens uitzendt naar een ver buitenland. Want een aaneengesloten periode in een vreemd land is wél een verrijking van het leven.

Maar vermijd die wereldreis. Want wereldreis of woonerf: zo groot is het verschil niet.

Uh... wil je eigenlijk op wereldreis, maar krijg je het niet voor elkaar of ben je geweest en word je nu steeds afgewezen bij sollicitatiegesprekken?

Wat een frustratie. Zonde hoor. Naast een semester studeren in het buitenland is onze "burgerlijke" wereldreis tot nu toe een van de mooiste en meest inspirerende ervaringen van mijn leven te noemen.

Maar ja, dat is mijn mening...

Robin, ik denk niet dat dit iets met frustratie te maken heeft. Wat René schrijft is voor het grootste deel van de NLse "wereld" reizigers waar. Ik zit in Thailand en nagenoeg iedereen die ik spreek heeft hetzelfde pad gevolgt en iedereen vindt dat uniek. Dat jouw wereld reis een van de mooiste en meest inspirerende ervaringen in jouw leven is (tot nu toe) zou bv ook wat kunnen zeggen over jou leven tot dan toe, toch? Begrijp me niet verkeerd, het KAN natuurlijk een heel mooie ervaring zijn maar zoals de meeste het "plannen" maakt het toch wel een soort dagjes trip naar Disney World (Parijs).

Ik vind het altijd interessant om mijzelf op de proef te stellen. Aan het begin van het betoog vreesde ik nog even: "O o, ik zal toch niet een heel profiel van mijzelf gaan lezen in de volgende alinea's he?" Het idee dat een wereldreis burgelijk is, vind ik een leuk uitgangspunt voor een betoogje/column/blog, maar de uitwerking van René is matig. Ik snap de strekking niet.

Ik lees helemaal geen alternatief voor de spanning van een wereldreis. Hoe zou het dan moeten, zou ik de schrijver willen vragen. Feit is dat reizen these days nu eenmaal gemakkelijker is dan 50 jaar geleden. Het geld is voor velen geen probleem meer (pin-passen en creditcards doen het overal), internetcafé's zijn te vinden in elke derdewereldstad. Zou je om deze gemakken de hele wereldreis links laten liggen? Omdat het niet tough genoeg is? Weet je hoeveel je wel niet mist van de wereld, als je niet reist! De claim dat er geen originele bestemmingen meer zijn, deel ik totaal niet met je. God isn´t making any more land.

Ben het verder wel met je eens wat betreft de Lonely Planets en IKEA-meubilair. Burgelijkheid heb je in alle soorten en maten. Ook in de wereldreizelaardij. Maar je stopt ook niet met het luisteren naar je favoriete band, alleen omdat je arbeiderproletenburen toevallig een nummertje van ze opzetten?

Ik vind het allemaal een beetje negatief wat je schrijft Warda. Ik vind het ook een beetje verbitterd klinken.
Ik denk dat maar weinig mensen een wereldreis plannen omdat ze denken dat dat goed staat op hun c.v.
Ik denk eerder dat mensen op wereldreis gaan om andere landen en culturen te zien.
De standaard routes zijn nu eenmaal mooi, wat maakt het uit dat je weet dat duizenden mensen je voor zijn geweest. Een land is echt niet ineens lelijker omdat veel mensen het hebben gezien. Misschien als er massa toerisme ontstaat maar daar gaat het hier niet over.
Ik heb afgelopen zomer de piramides in Cairo bezocht en die hebben grote indruk op me gemaakt. Ik denk niet dat ik ze minder mooi en indrukwekkend vond omdat er al zoveel mensen zijn die ze ook gezien hebben.
En als je denkt dat een wereldreis slecht staat op je c.v. dan zet je die er toch niet op!
Groetjes
Iris

Jullie geven nu kritiek aan warda, maar die heeft dit niet geschreven. Als je de tekst goed leest staat er dat Rene Rijckevorsel het heeft geschreven!

En ja de cliche's kloppen, die erin staan.. maar verder moet een ieder het toch lkkr zelf weten!

Bianca, bedankt ik heb het veranderd bovendien moet iedereen het idd zelf weten en ook vooral doen.
Carlos, wat jij schrijft over het verschil met 50 jaar geleden (30 jaar kan ik me echter nog levendig voorstellen) is helemaal waar. Je vraagt ook naar alternativen en dat valt me dan weer wat tegen. Zeker wanneer jij schrijft dat je "overal" met je pin-pas en credit card terecht kan en dat er "overal" Internet cafe's zijn(dit geeft min of meer aan dat ook jij zo'n trend volger bent). Hier ligt jou uitdaging ga nu eens van het beaten path af waar het massa (rugzak) toerisme met Ipods, mobile phones en I-net cafe's hun "indrukken" opdoen. Ga eens zonder je mobile telefoon, credit card en Ipod op pad en (be)zoek eens plaatsen waar je niet elke ochtend/middag/avond een I-net cafe in kan(moet) om het naar je zin te hebben op vakantie. Though genoeg is voor de meeste al Schiphol en afscheid nemen van Pa/Moe/Broer/Zus/Buurvrouw enz, ooit gekeken wat voor een leed eraan vooraf gaat, zo'n reis? Geloof me er zijn zat plekken waar dit nog kan maarja loop je wel het risico dat wanneer je verteld waar je allemaal geweest bent al je vrienden zeggen WAAR?????????? Life is good, you'll find what you are looking for.

Wow , wat is jouw probleem zeg!
Meid... dan ga je toch lekker niet op wereldreis. Niemand zegt dat je moet. En dat geldt ook voor die Rene.
Leven en laten leven hoor...sjonge jonge...

Wil je op de 'beaten path' blijven, dan volg je toch lekker de backpackerstrail, en wil je er van afwijken, dan ga je daar toch lekker je eigen gang in.

Het gaat erom dat je er plezier in hebt, en laten we elkaar vooral in onze waarde laten, de een geeft meer om reizen dan de ander, nou wat is het probleem dan...

Dus doe lekker waar je zin in hebt, en ga niet voor mekaar bepalen wat je wel en niet moet doen.

En wat die cv betreft, er zijn genoeg mensen die zo'n reis hebben gemaakt, waaronder ikzelf, en ik heb altijd nog werk kunnen vinden

Groeten Erwin

So what als je een trip maakt en er zijn al duizenden voor jou geweest? Hoe kan het ook anders? De tijd van ontdekkingsreizigers is nou eenmaal voorbij....
Het is uiteindelijk jouw eigen ervaring die het zo bijzonder maakt. Je wordt een paar keer afgezet..leer je ook weer van.

Jezelf onderdompelen in andere culturen maken mijns inziens juist een persoon van je die zich kan aanpassen en inleven.
Welke werkgever wil dat nou niet?

Als er zoveel mensen een jaartje gaan reizen na hun studie of carriere dip, dan zal er vast wel een dochter/zoon/neef/nicht/buurmeisje/vriend/vriendin bijzitten van desbetreffende werkgever? Zou die daar dan juist niet zijn/haar petje voor afnemen? De meeste mensen hebben er waardering voor...

Natuurlijk reis je (wijselijk) op enig budget en met een back-up voor wanneer het fout gaat!

Een bedrijf die persoonlijke ontwikkeling van deze aard niet kan waarderen..is zeker geen bedrijf waarbij ik aan de slag zou willen...


Debby

p.s. als je je niet hebt laten bang maken door het verhaal van Rene, sluit je dan lekker aan bij deze hyve:

http://opdebonnefooi.hyves.nl/

Daar kun je lekker wat tips delen/info vragen!

Wat een onzin.
Ik ga op reis om de wereld te zien en ontdekken voor mezelf, niet om te horen dat omdat honderden andere mensen ook graag de wereld willen ontdekken ik een burgerlijk saai figuur ben.
Jammer van die job, maar het reizen gaat voor.

Een wereldreis maken is voor de meeste voor zichzelf en niet om op je cv te zetten

Precies, zorg ervoor dat je geen spijt krijgt van dingen die je niet hebt gedaan en wel had willen doen.

Dus als je graag op wereldreis wil, vooral GAAN!

(Voor toekomstige werkgevers is het tenslotte ook belangrijk te weten wat je wilt)

Dus: met zijn allen:

"Wees wijs en ga WEL op wereldreis!!!!"



Happy traveling everyone!

haha iemand is boos/verdrietig dat die zelf nooit een wereldreis heeft gemaakt of kan maken